Na 11 september 2001 heeft veiligheid een onzekere betekenis gekregen. Aan de bezoekers was dat ook te merken. In de eerste twee dagen van de beurs gaven de enquêteurs aan dat 36% van de bezoekers de vorige beurs bezocht hadden en 64% gaf aan hier voor het eerst te zijn. Na een paar gesprekken in de wandelgangen bleken er een aantal bestuurders van instellingen en bedrijven hun stafmedewerkers op pad gezonden te hebben. De opdracht was om onmiddellijk eens "iets aan veiligheid" te doen. Derhalve liepen er een aantal mensen verdwaasd rond met een gezicht van "wat mot ik hier?!". In verband met m'n kennis over de kantoorindeling en –uitrusting weet ik wel van de rand, maar zeker niet de gehele hoed. Die interesse heb ik niet en ik laat dat gaarne over aan experts. Op het "Factsheet 2" van de eerste twee dagen van de beurs bleek dan ook dat de sector ‘zakelijke dienstverlening’ en de groep ‘adviseurs’ in overtal de beurs bezochten. De ontelbare bekende gezichten vanuit de facilitaire hoek die ik toch wel verwachtte bleven uit beeld. De vraag is of dat dom is van deze groep danwel slim? Veiligheid is een specialiteit, dat wel. Maar het is wel handig om voldoende te weten om met de specialisten te kunnen communiceren en ze (op tijd) te doorgronden.
Fred Mertens van DCMR liep ik wel tegen het lijf. Gek dat zo'n ontmoeting met één bekende tussen al die onbekenden even een vrolijke noot brengt. Fred bekende direct met een 30% van de bezoekers de volgende editie niet meer te bezoeken. Een 40% doet dat wel en de overige weten het nog niet.
Dàag kosten
Als men het bezoekersaantal van de eerste twee dagen doortelt komt de beurs ongeveer op 7500 bezoekers. Dit aantal is zeker overtrokken door de gebeurtenissen in de Verenigde Staten, Volendam en Enschedé. Als de aanslagen in de VS twee maanden later hadden plaatsgevonden had deze beurs waarschijnlijk pech gehad. Hoe waanzinnig dit ook klinkt.
De vraag is of deze vorm van informatie nog wel past en betaalbaar is in deze tijd. Enerzijds moeten de 140 standhouders hun geluk halen uit 40% van de bezoekers waarvan 75% bestaande relaties zijn. Dat betekent dat ze met 140 moeten knokken om ongeveer 750
bezoekers, waarvan er misschien 100 iets kopen naar aanleiding van de beurs. Uit mijn vorige functies weet ik wat beurs houden kost. Direct en vooral indirect.
Anderzijds waren er 7500 bezoekers die gemiddeld 2,5 uur op de beurs doorbrachten. Reken daar gemiddeld 2,5 uur reistijd (heen, parkeren en terug) bij. Voor velen zal het een volledige werkdag zijn die aan deze beurs is besteed. 7500 maal de dagkosten van een (staf)medewerker!
Er moet dan wel wat te verwachten zijn.
Gezellig?
Bij de eerste stand begon het goed. Hier werd met name een simpele deurkrukvergrendeling getoond met ingebouwd alarm. Deze moet het bekende sleutelkastje vervangen. Hierdoor voldoet u uitstekend aan artikel 3.7 van het Arbobesluit 1997 waardoor nooduitgangen simpel van binnen naar buiten zijn te openen. Het product werd goed uitgelegd in het engels. Gelukkig was er voor niet Engelstaligen ook nederlandse standbemanning aan boord. Ik heb zelf als bedrijfsnaam GFS genoteerd, maar in de beursinformatie zou op deze stand PMG moeten zitten. Gelukkig zenden ze nog een CD met informatie na. Misschien staat daar een bedrijfsadres op.
Bij het vakblad ‘Beveiliging’ was de ontvangst koel nadat ik opmerkte te zijn uitgenodigd. Alle lezers waren uitgenodigd voor een kopje koffie en een gezellig praatje met een van de medewerkers. Echt gezellig was het niet. De medewerkers deelden gratis bladen uit aan potentiele abonnees. Daarom hadden ze voor bestaande abonnees weinig tijd. Vincent Vreeken (hoofdredacteur) was zeker niet gezellig. Na een compliment aan het blad in verband met de samenvattingen bij ieder stukje in het blad viel hij werkelijk uit. De samenvattingen waren op verzoek van de abonnees. Hij vond het maar niets. Het voorkomt in veel gevallen dat de lezer het gehele stuk leest. Je zal toch maar rekening moeten houden met je doelgroep en betalende eindgebruiker!
Om in de sfeer te blijven dacht ik even aan te gaan bij de stand ‘Exciting business’ (Een uitgave van de Jaarbeurs Exhibitions & Media). Op de stand kon ik niet terecht want de gehele standbemanning (sorry dames) stond in het gangpad met glitters en zéér korte rokjes te dansen. Ik moest me door een dikke rij met mannen wurmen om verder te gaan. Deze mannen stonden zich een groot gedeelte van hun beursbezoek te vergapen. De bezoekers kwamen duidelijk niet uit Amsterdam-centrum en hebben ook geen kantoor dicht bij het strand, zoals ik. Dan maar naar Security Management (Kluwer). Ondanks de drukte had Oscar Rouwendal daar even tijd voor me. Oscar bevestigde dat op de andere dagen het Facilitair Management het inderdaad sterk liet afweten.
